STRONGS NT 1926: ἐπιδέχομαι

ἐπιδέχομαι; (from Herodotus down);

1. to receive hospitably: τινα, 3 John 1:10 (Polybius 22, 1, 3).

2. to admit, i. e. not to reject": τινα, one's authority, 3 John 1:9 (τούς λόγους, 1 Macc. 10:46; παιδείαν, Sir. 51:26). (Cf. δέχομαι, at the end.)

επεδεήθης επιδέηται επιδέομαι επιδεομένου επιδεομένω επιδεχεται επιδέχεται ἐπιδέχεται επιδήσεις epidechetai epidéchetaiInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts